کانون دانش آموختگان طرح ولایت  

اما آیا این کوته فکران نباید بدانند که وحدت مسلمین به معنای کنارگذاشتن اصول نیست؟ اصل را که نمی شود انکار کرد! نمی شود به بهانه وحدت فقط به مشترکات چسبید و اصل و پایه اعتقادات خود را فراموش کرد؟ چرا من را نمی گذارند حتی در کنار باب جبریل و خانه فاطمه (س) اشک بریزم حال آنکه جگر شیعه قرن هاست از مظلومیت ستم نا اهلان می سوزد؟! چرا باید قبر فاطمه (س) قرن ها مخفی باشد؟! و من به دنبال قبر مادر حیران و سرگردان در بین الحرمین مدینه بگردم. به بقیع سر بزنم... به اینجا... و به آنجا... ! اما دریغ از نشانه ای!! آری امروز فاش سخن می گویم و از جور نامردان نمی هراسم و از معامله جان با جانان هم خشنودم ... در این متون هرچه می آورم از منابع اهل سنت می آورم و جهت اطمینان آقایان محترم همانجا اسم تعدادی از منابع را می نویسم و لیست کامل منابع در نزد بنده موجود است که می توان آن را در اختیار علاقمندان قرار داد!

1-      اول اینکه حضرت زهرا (س) معصوم بودند. خب می گویید چرا ؟ می گویم آیه تطهیر را که خوانده اید: "انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا" بنا به روایات متواتر از شیعه و اهل سنت این آیه در مورد پنج تن آل عبا نازل شده است. (صحیح مسلم ج7ص130و...) و الف و لام الرجس الف و لام جنس است و شامل انواع آلودگی ها می شود. یعنی اراده خدا بر این است که هر گونه آلودگی و گناه را از اهل بیت دور کند. نتیجه1: گفتار و رفتار حضرت زهرا (س) برای ما حجت شرعی است

دلیل دوم عصمت ایشان این حدیث است که پیامبر بارها فرمودند: "فاطمه پاره تن من است هر کس او را ناراحت و غضبناک کند مرا ناراحت و غضبناک کرده است و هرکس او را خوشحال کند مرا خوشحال کرده است. به درستی که خداوند به خاطر ناراحتی و غضب او غضبناک می شود و به خاطر خوشحالی او خوشحال می گردد." (صحیح بخاری ج5 ص92 – صحیح مسلم ج4 ص1902و ...) نتیجه 2: آنکه کسی که چنین مقامی داشته باشد که رضا و غضب او خشنودی و غضب خداوند باشد آن شخص حتما معصوم خواهد بود و رفتار و گفتار او برای ما حجت شرعی است.

2-      بگذارید گوشه ای از مصائب حضرت زهرا را بعد از ماجرای سقیفه بگویم: "ابوبکر عمر را به دنبال آنها که در خانه علی (ع) جمع شده بودند فرستاد. آنها از بیرون آمدن خودداری کردند . در این هنگام عمر دستور داد که هیزم بیاورید. پس خطاب به اهل خانه گفت قسم به آنکه جان عمر در دست اوست! باید خارج شوید و الا خانه را با اهلش به آتش می کشم. شخصی به عمر گقت آیا می دانی که فاطمه در این خانه است؟! عمر گفت اگرچه فاطمه در خانه باشد! (الامامه و السیاسه ج1 ص12 – همچنین به همین مضمون در کتب اهل سنت زیر: المصنف ج7 ص 432 چاپ بیروت – انساب الاشراف ج1 ص586 چاپ مصر – تاریخ الامم و الملوک طبری ج2 ص443 – اثبات الوصیه مسعودی ص 142 بیروت – عقدالفرید ابن عبد ربه ج3 ص64 مصر – الامامه و الخلافه ص 160 بیروت – الملل و النحل ج1 ص 57- شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید معتزلی ج2 ص56 – المختصر فی اخبار البشر ج2 ص 156 مصر – اعلام انساء بیروت – الامام علی ابن ابیطالب از عبدالفتاح عبدالمقصود ج1 ص 190- کنزل العمال ج5 ص 651 – تاریخ یعقوبی ج2 ص123 – الوافی بالوافیات ج17 ص 311و ...) و فاطمه(س) خطاب آن دو نفر (ابوبکر و عمر) فرمود: "خداوند وملائکه او را شاهد می گیرم که شما دو نفر مرا به غضب آوردید و رضایت مرا فراهم ننمودید و اگر پیامبر خدا را ملاقات کنم از شما شکایت خواهم کرد" (الامامه و السیاسه ج1 ص14 – کفایه الطالب باب 99 و ...) و در خطبه ای مشهور فرمودند: "این چه غفلتی است که در حق من روا می دارید ؟! و این سستی شما در ظلم و ستمی که بر من رفته برای چیست؟! مگر پدرم رسول خدا نمی فرمودند: حرمت آدمی در احترام به فرزندانش حفظ می شود. پس چه زود بدعت گذاشتید؟! و چه زود شتر خلافت برای شما استوار شد؟! ..." (مسند احمد ج1 ص 60 و الامامه والسیاسه ج2 ص 12و...)

جنایت دیگر مهاجمان خانه وحی شهادت جگر گوشه حضرت زهرا (س) محسن بود. "بدون شک عمر چنان لگدی به سینه فاطمه زهرا زد که محسن از او سقط شد" (ذهبی در میزان الاعتدال ج1 ص 139 و همچنین بدین مضمون در اثبات الوصیه مسعودی ص142 – الملل وانحل ج1ص57 – الوافی بالوفیات ج6 ص 17 – الفرق بین الفرق ص 107 – فرائدالسمطین ج2 ص 135 – شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج14ص92 و ...)

ابوبکر در روزهای آخر عمر خود صراحتا به اشتباهش در مورد هجوم به خانه حضرت زهرا(س)  اعتراف نمود. "ای کاش به خانه فاطمه حمله ور نشده بودم و آنجا را رها می کردم..." (المعجم الکبیرطبرانی ج1 ص62 – کنزل العمال ج5ص631 و ..."

3-     و اما نارضایتی حضرت زهرا را می توان در موارد زیر واضح تر یافت: اول آنکه چرا تنها دختر رسول الله باید وصیت کند که او را شبانه و مخفیانه به خاک سپارند ؟! و چرا قبر او تا امروز مخفی مانده است؟! ثانیا  سخنان حضرت زهرا در مسجد و در بستر بیماری خطاب به ابوبکر و عمر در ناراضی بودن از آنها را چگون می توان توجیه کرد؟! ثالثا جریان عیادت سیاسی ابوبکر و عمر و مهاجمان جنایتکار و رخصت ندادن حضرت زهرا(س) چه بود؟! رابعا اهل سنت کسی را که از فاطمه بدگویی کند را کافر می داند. پس در مورد مهاجمان خانه وحی چه حکمی می دهد؟! حال اینکه حضرت زهرا ابوبکر را به عنوان امام و خلیفه قبول نداشته اند و مگر این حدیث متواتر نیست که "هر کس که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است؟ " (صحیح مسلم ج6ص22) حال آیا اهل سنت راضی می شود که نعوذ بالله بگوید حضرت زهرا به مرگ جاهلیت مرده است!؟ ... پس حضرت زهرا امام خود را می شناخته و به خلافت ابوبکر هم راضی نبوده است. پس امامت و ولایت چه کسی را قبول داشته است؟؟ آیا امام زمان او کسی جز علی (ع) بوده است ؟؟ اینجاست که بحث شهادت حضرت زهرا به یکی از مهمترین اصول شیعه ختم می شود و آن بحث امامت امیرالمومنان علی(ع) است که تنها جانشین برحق رسول اکرم(ص) بودند... و از اینجا می توان به حساسیت برخی آقایان پی برد که چرا اینقدر نسبت به موضوع شهادت حضرت زهرا حساسند... کلام آخرم ... گر در خانه کس است یک حرف بس است ...